Modele przedstawiają cząsteczki dwóch

Modèle cząstki w pudle potencjału jest często Używany jako ćwiczenie wprowadzające w nauce Mechaniki kwantowej, pokazuje pierwsze zastosowanie równania Schrödingera. Stosuje się Go również jako przybliżenie skomplikowanych problemów takich jak modèle Kropki kwantowej Czy modèle jądra atomowego, dlatego, że Jako jeden z nielicznych problemów kwantowych, Jest rozwiązywalny analitycznie. Rozwiązanie à pokazuje, że cząstka Może przyjąć tylko określone, dyskretne stany Energetyczne, un jej minimalna Energia jest większa niż 0. W 1924 Roku Louis de Broglie zaproponował, że wszystkie cząstki mogą zachowywać się Jak fale. W 1926 Roku Erwin Schrödinger rozwinął te ideę, przedstawiając matematyczny modèle Atomu, w którym Ruch elektronów został opisany funkcjami FAL stojących. Konsekwencją opisywania cząstek jako Fali było à, że matematycznie niemożliwe stało się jednoczesne określenie ich położenia i pędu, co zostało sformułowane jako Zasada nieoznaczoności przez Wernera Heisenberga w 1926 Roku. Zgodnie z nią, zwiększając precyzję pomiaru położenia, zmniejsza się jednocześnie precyzję pomiaru pędu i vice versa. Modèle schrödingera umożliwił Poprawia problemów, które napotykały wcześniejsze MODELE przy wyjaśnianiu Linii spektralnych atomów cięższych OD wodoru. Obecnie przyjmuje się Go za obowiązujący [48] [49]. Animacja wyjaśnia sposób pour sumarycznego WZORU cząsteczki Wody. Rozpoczyna się OD dessin modelu cząsteczki, CZYLI dużej CZERWONEJ Kuli przedstawiającej Atom tlenu i dwóch mniejszych białych KUL przedstawiających atomy wodoru. Na kulach pojawiają się symbole odpowiadających im pierwiastków, un punkty połączeń oznaczane są kreskami.

W Ten sposób powstaje Wzór STRUKTURALNY kreskowy. Następnie znika obraz modelu cząsteczki, un Kreski Następnie łączące symbole pierwiastków. Leżące w jednej Linii couchage „h aclignotement zbliżają się do siebie i łączą, zamieniając w literę h z dolnym indeksem 2. Znak Ten przesuwa się Następnie ne Góry je lokuje Przed literą O, tworząc Wzór sumaryczny cząsteczki Wody. W 1897 Roku J.J. Thomson, badając promienie katodowe, odkrył se je doszedł do wniosku, że znajdują się un w KAŻDYM atomie. Tym samym obalił tezę, że atomy są ostatecznymi, niepodzielnymi elementami MATERII [38]. Stworzył Pierwszy modèle struktury Atomu, w którym ujemnie naładowane se unoszą się w jednorodnej, dodatnio naładowanej Kuli. Modèle Ten obalili w 1909 Roku Hans Geiger, Ernest Marsden i Ernest Rutherford, Gdy bombardując Złotą folię cząstkami Alfa odkryli, że czynnikiem część cząstek Alfa jest odbijana, co było sprzeczne z przewidywaniami w modelu ThomsonA.

Na podstawie tych wyników Rutherford stworzył Nowy Model Atomu, w którym Dodatni List ładunek i większość masy Atomu są skupione w niewielkim jądrze w jego Centrum, un ujemnie naładowane se krążą wokół jądra [39].